2

۱۳مهر ۱۳۹۵ ساعت ۱:۳۰ بعد از ظهره و دلم برات تنگ شده. زیاد ندیدمت شاید فقط ۳_۴بار اون هم از دور اما دلم میخواست باهات حرف بزنم دلم میخواست بیام جلو و یه جوری سر صحبت رو باز کنم نه این که عاشق شده باشم ها نه، عشق چیز مقدسیه نمیشه به همین راحتی عاشق شد من فقط یه حسی ازت میگرفتم که باعث میشد دلم بخواد باهات حرف بزنم همین، فقط همین. دلم میخواست بنشینیم دو فنجان قهوه بخوریم و چند ساعتی را در هیاهوی یک گپ دو نفره ی صمیمی بگذرانیم از کتاب حرف بزنیم از فیلم حرف بزنیم از هنر حرف بزنیم........از خودمان حرف بزنیم؛ راز هایم را برایت بگویم، تو بخندی و برق خنده درون چشمانت تمام تاریکی زندگیم را از بین ببرد، جهانم را روشن کند.

آخ که چقدر خوب میشد اگر پدر زنده میماند چقدر خوب میشد اگر این روح لعنتی اجازه میداد بیایم جلو و یک جوری سر صحبت را باز کنم، آخ که چقدر خوب میشد.......